จิตฟุ้งซ่านเป็นด่านนิวรณ์ เกิดบั่นทอนเหมือนลั่นกลอนนอนนิสัย
เมื่อมีขึ้น มึนเมาไม่ปลอดภัย ขจัดไปจากดวงใจใคร่ทำดี
กามฉันทะ นะคะ ละที่หนึ่ง พยาบาทเด้งดึ่ง เป็นที่สองชี
สามง่วงเหงาเห่านอนอย่าได้มี สี่ไม่ฟุ้งซ่านร่านเหลิงอำเภอใจ
ห้าลังเล เมาเซ หลงไหลไม่ ละนิวรณ์ได้เกิดสมาธิ
อย่าเอาวันวันนั่งกินแต่กะปิ ละวรณ์ห้าที่มีใจสุขเอย
ละนิวรณ์สอนไว้มีห้าข้อ แต่ละข้อ หวังว่าน้าทำได้เลย
ทำไม่ได้ จิตใจตายสุขไม่มีเลย อย่านิ่งเฉย เสียเวลาไปวันวัน
เป็นอาจารย์การได้ ใช่สอนคน สอนหลอกตนเองไม่ได้ อย่าไปสอน
สอนตนไม่ได้เขาไม่เชื่อเอาแต่นอน สอนตนเองได้ก่อนจึงสอนเอย
เมื่อถึงเวลา ไม่เป็นบ้า กินใบลิงเฉย พอสมาธินิ่งเฉย จึงจะได้ปฐมณานเลย
ญานมีได้ ใครทำได้ จิตดับได้ นิ่งสงบกายเย็นใจ ไปนิพพาน
ขึ้นวิปัสสนาญานการละกิเลสมาร ตัดกิเลสห้าวหาญ มันลงไป
พิจารณาปัญณามองเห็นทุกข์ สุขใดไม่เคยมีใครดีไปไกล
